۵ ساعت بخواب، بعد دوباره بدو

امشب شیفت شب دارم. ذهنم از الان داره میگه: «وقتی رفتی خونه، فقط ۵ ساعت بخواب. با سرعت بلند شو که برنامه رو تموم کنی.» واقعیت اینه که بدنم خسته‌ست و نیاز به استراحت دقیق داره. ولی کمال‌گرای درونم استراحت رو دشمن پیشرفت می‌بینه. انگار کیفیت کار زمان آینده، براش مهم‌تر از سلامتی و انرژی من نیست. پاسخ من به این ذهنیت: بدن من موتور برنامه‌هام است. اگه این موتور بسوزه، برنامه‌ای هم باقی نمی‌مونه. خواب دقیق یعنی سرمایه‌گذاری برای زمان آینده، نه وقت‌تلف‌کردن.